Ο Χειροπράκτης

Καλά ζύγια, λυσίκομη ουρά.
Σπάγκος τεντωμένος, να ξετυλίγει το παλιό δίλημμα:
υπάρχει ή δεν υπάρχει;

Μα έξω δεν βρήκα ουρανό.

Επέστρεψα.
Το πουλί νεκρό στο πάτωμα.
«Να λες ουρανός, κι ας μην είναι»,
θυμήθηκα τα λόγια του χειροπράκτη.

Στο κλειστό δωμάτιο, ο σπάγκος σάλεψε.
Ο αετός τινάχτηκε, χτύπησε στον σοβά.
Κι αφού δεν βρήκε ουρανό,
τον έσκαψε.

Έμεινα με τον σπάγκο κομμένο.