Κλινική Εθολογία

Η λιποταξία του αετού

Ο ουρανός, κλουβί χωρίς κάγκελα.
Κάθε βουτιά στο θήραμα, πρόβα να ριζώσει.

Τον έλκει η πέτρα.
Πεινάει για χώμα.

Το ελεύθερο πέταγμα, εξορία στη μοναξιά.
Η σφαίρα τον λυτρώνει.

Του επιστρέφει το βάρος που του έλειπε.
Πέφτει.

Ακίνητος. Γήινος.
Ασφαλής απ’ το κενό.

Στην επόμενη ζωή, θα έρπει.
Χωρίς ορίζοντα.

Με τη ζέστα της κοπριάς στην κοιλιά.

Αυτοάνοσο

Ο σκαντζόχοιρος δεν έχει κρίση.

Μόνο αγκάθια.

Το σώμα προλαβαίνει τη σκέψη.

Τρομαγμένος και τρομακτικός.

Να μη ματώσω.

Όταν ανοίγω ξανά,

η παλάμη σου έχει τραβηχτεί.

Μένω με τα όπλα μου.

Ακέραιος.

Ασφαλής.

Τελεσίδικα μόνος.