Η Τοπιογραφία της Διάψευσης

Σαλόνι

Στον καναπέ βουλιάζει η θέση σου,
σκυλί του δρόμου κάποτε, στην άγρια νιότη.
Του σαλονιού σου ορίζεις πια τη γεωγραφία.

Ονειρεύεσαι επαναστάσεις,
κάπως αστείος
με τις πιτζάμες και τις παντόφλες παρά πόδα.

Συνομιλείς με τον Ερνέστο,
που σε κοιτάζει ακίνητος στο κάδρο,

και πνίγεις τους φασίστες
μες στο χλιαρό σου το φασκόμηλο.

Πλατεία

Άσπρα καράβια τα όνειρά σου·
τα έσερνες κάποτε
σε δρόμους, πλατείες, οδοφράγματα.

Τώρα μπερδεύτηκαν με τα άσπρα σου μαλλιά,
ρίξανε άγκυρα
στου νου σου τις ρυτίδες.

Κουφάρι άδειο,
το σέρνεις
σε άνευρες και ισχνές διαδηλώσεις.

Οι σύντροφοι λάκισαν στον πηγαιμό,
κι όσοι απόμειναν
φωτογραφίζονται μαζί,
με αίμα στα δόντια.

Με τη λύσσα της δικαίωσης στα ούλα,
σφίγγεις τα ξέφτια της παντιέρας
και περιμένεις την έκρηξη.
Να σε λυτρώσει.

Γραφείο

Έκοψες το τσιγάρο.
Πέταξες τα σπίρτα.
Το δήλωσες δημόσια·

Τώρα φοράς λευκό πουκάμισο
και αερίζεις τις αίθουσες των συσκέψεων.

Μα χρόνια κρύβεις το τελευταίο πακέτο στο συρτάρι.
Πίσω από τις εγκυκλίους,
δίπλα στις υπογραφές.

Το ανοίγεις.
Μετράς τα τσιγάρα.
Μετράς τους δρόμους.

Αύριο υπογράφεις
την απαγόρευση του καπνίσματος
στους δημόσιους χώρους.

Πατάρι (Επίλογος)

Η επανάσταση δεν ήταν όνειρο, 

ήταν δικαίωμα. 

Ακόμα είναι.
Κάπως ξεπερασμένο βέβαια, 

σαν ρούχο που στένεψε 

ή σαν παιχνίδι ξεχασμένο στο πατάρι.