Ύποπτος Φυγής

Μικρός το ’σκαγες συχνά απ’ το σπίτι·
ήσουν πάντα ύποπτος φυγής,
λαθρεπιβάτης τρένων, πλοίων, αεροπλάνων,
ακόμα και βιβλίων,
με την ανυπομονησία των μεγάλων ταξιδιών.

Το ταξίδι πια σε αφήνει αδιάφορο.
Να φύγεις; Να πας πού;
Εδώ, στα δικά σου ερείπια θα μείνεις.
Στη ρυμοτομία που έχτισες με τα μπάζα της αυλής σου,
εδώ που η θάλασσα έγινε πηγάδι
κι ο ορίζοντας γκράφιτι στη μεσοτοιχία
της διπλανής πολυκατοικίας.

Θα προσμένεις όρθιος και μόνος
να σωριαστούν και τ’ άλλα ετοιμόρροπα.
Δεν υπάρχει λιμάνι, δεν υπάρχει φυγή.
Μόνο το βάθος της στέρνας
και η οσμή της μούχλας που απόμεινε
η μόνη σου πατρίδα.