Κι ήθελε ακόμη πολύ φως να ξημερώσει

όμως εγώ δεν παραδέχτηκα την ήττα

έβλεπα τώρα πόσα κρυμμένα τιμαλφή έπρεπε να σώσω

πόσες φωλιές νερού να συντηρήσω μέσα στις φλόγες...

Τετάρτη 3 Ιουλίου 2019

Βραχνός Προφήτης

Μην πλανιέστε με τις αποστάσεις.
Δεν είστε πουθενά ασφαλείς.
Ξεχάστε κλειδαριές και τοίχους·
ο πανικός σας είναι το αίμα που κυλάει στη φλέβα μου
πριν καν ιδρώσουν τα χέρια σας.

Είμαι η σκουριά στα κόκαλά σας.
Η φωνή σας είναι ο αέρας που μου κλέβετε,
πριν καν την αρθρώσετε.

Είμαι η συνείδηση·
το αγκάθι στη σάρκα,
καρφί για να κρεμάσετε τα προσωπεία
και τις κρυφές σας αμφιβολίες.

Ξέρω το ένδυμα της απάτης
πριν η ενοχή βρει λέξεις.

Δεν υπάρχει άσυλο στο λευκό μου χαρτί·
ξέρω το ρήμα που θα σας σώσει
και θα σας προδώσει.

Κατοικώ στα συρτάρια
όπου κλειδώνετε τα τιμαλφή σας.

Είμαι νυστέρι·
σκαλίζω την αλήθεια στα σωθικά.
Αρχιτέκτονας της αϋπνίας,
δήμιος, εγώ, στο στέρνο σας.

Είμαι η ηχώ των βιωμένων
και ο βραχνός προφήτης των αβίωτων.

— Μα ποιος είστε;
— Ένας ποιητής.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου