τα κυπαρίσσια των κοιμητηρίων
μετρούν το ύψος της σιωπής.
Τη μέρα
Τη μέρα
κατακρατούν στα φύλλα τους
τον θρήνο των συγγενών.
Στα κυπαρισσόμηλα ιδίως
Στα κυπαρισσόμηλα ιδίως
φυλακίζουν
το μοιρολόι των μανάδων.
Το αφήνουν μόνο
όταν σκάνε στη γη,
για να ’χει πείρα ο χαμός.
Να μη μας βρίσκει η απώλεια απαράσκευους.
Με την ευθυτενή κορμοστασιά τους
δείχνουν επίμονα τον ουρανό
σε κείνους που κοιτούν την πλάκα,
τον άνθρωπό τους κάτω απ' τη γη.
Κι οι ρίζες τους
Κι οι ρίζες τους
σέβονται τους νεκρούς.
Δεν ανασηκώνουν ποτέ
τις μαρμάρινες πλάκες
της ησυχίας τους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου