Οι Λεμονανθοί

Χθες θαύμαζα της λεμονιάς το ξέσπασμα,
λευκή γιορτή απλωμένη στα κλαδιά.
Παλιός καρπός και νέο μπουμπούκι
υπόσχονταν μια απλόχερη σοδειά.

Μα σήμερα, νεκροί στο μαύρο χώμα,
κείτονταν οι λευκοί λεμονανθοί.
Τ’ οξύ τους άρωμα, θυμίαμα επιτάφιου·
τη σπάταλη θανή τους πένθησα.

Κι ύστερα στάθηκα.
Καθρέφτης το χώμα, μάθημα η φθορά.
Τάχα δεν κάνουμε το ίδιο με τις λέξεις;
Δέκα σφαγμένα ποιήματα στο καλάθι,
ένας ανθός θα δέσει στο χαρτί.