Ανηξεριά

Ήμουν στην αρχή,

όταν μου φανερώθηκε το τέρμα. 

Κοίμισα το θεριό μέσα μου 

και συνέχισα σαν να μην ξέρω. 

Έκτοτε, λοξοκοίταζα τους παλιούς· 

μετρούσα το βήμα τους 

κι ησύχαζε η ψυχή μου.

Τώρα, στα μισά, περπατώ ακόμη. 

Μα οι νέοι συνοδοιπόροι με ταράζουν. 

Προσπερνούν γοργά, 

ξυπνούν μέσα μου τον Λύκο.

Όχι, δεν φθονώ το βήμα τους. 

Φοβάμαι μόνο μην τους δω, 

με την ορμή της άγνοιάς τους, 

να κόβουν πρόωρα 

το νήμα.