Κι ήθελε ακόμη πολύ φως να ξημερώσει

όμως εγώ δεν παραδέχτηκα την ήττα

έβλεπα τώρα πόσα κρυμμένα τιμαλφή έπρεπε να σώσω

πόσες φωλιές νερού να συντηρήσω μέσα στις φλόγες...

Σάββατο, 21 Ιουνίου 2014

Προφάσεις εν αμαρτίαις

Rene Magritte  The Infinite Recognition 1963














Δεν έχεις πια την πολυτέλεια να μιλάς
Τα λόγια φαντάζουν προφάσεις εν αμαρτίαις
όταν δίπλα σου συνθλίβεται η ζωή
Ίσως και να πικραίνουν τ' αυτί περισσότερο
από την αποκρουστική  σιωπή
που ζυγιάζει υστερόβουλη
πού θα γείρει η πλάστιγγα
για να βροντοφωνάξει το ave Caesar
ή για να ψελλίσει το ουαί τοις ηττημένοις.
Έτσι είναι, φίλε μου
Ο πόλεμος ξεκινά πάντα στα λόγια
Πρώτα σου ζητούν γη και ύδωρ
κι έπειτα ακολουθούν  οι συζητήσεις
για το φρόνιμο Ναι ή το μεγάλο Όχι.
Όταν όμως ακούς από το βάθος τα άρβυλα των λεγεωνάριων
όταν φτάνουν στα αυτιά σου οι κλαγγές των όπλων
όταν μυρίζεις το αίμα των νεκρών
επιλέγεις στρατόπεδο και πολεμάς.
Δεν μιλάς
Πολεμάς.
Για αυτό σου λέω,
μη με καθυστερείς αναγκάζοντάς με να σου μιλώ
Το χρέος με καλεί σε δράση
Εσύ απλώς διάλεξε στρατόπεδο και πολέμα
Αλλιώς παραδώσου στη σιωπή των πολλών
ελπίζοντας στη γενναιοδωρία των νικητών.
Δε θα σαι δα ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος!
Μάνος Στεφανάκης 20-6-2014

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου